Επικαιρότητα: Στηρίζουν τους τυφλούς-Εργαστήρι γλυπτικής και βοήθειας για μαθητές της Ε΄ Δημοτικού

Εργαστήρι γλυπτικής διοργάνωσε το Μουσείο Αφής του Φάρου Τυφλών της Ελλάδας. Έτσι, τάξεις από την Ε΄ Δημοτικού παρακολούθησαν το συγκεκριμένο εργαστήρι προκειμένου να πάρουν μία ιδέα για το θέμα.

Η ιδιαιτερότητα σε αυτή την εκδήλωση ήταν ότι οι ιθύνοντες έφεραν έναν εκπαιδευόμενο σκύλο- οδηγό από το ελληνικό κέντρο «Σκύλων Οδηγών Ελλάδος» μαζί με την εκπαιδευόμενη εκπαιδεύτρια του από τον Πανελλήνιο Σύνδεσμο Τυφλών.

Τα παιδιά παρακολούθησαν τον τρόπο με τον οποίο γινόταν η εκπαίδευση και στη συνέχεια είχαν την δυνατότητα να πειραματισθούν και εκείνα.

Έγινε ιδιαίτερη αναφορά και στη σημασία του λευκού μπαστουνιού και του σκύλου οδηγού στην καθημερινότητα των ατόμων με προβλήματα όρασης.

Ο Φάρος Τυφλών της Ελλάδος στηρίζει νέες ιδέες και πρωτοπόρα προγράμματα για την επιμόρφωση των ατόμων με προβλήματα όρασης.

Επικαιρότητα: Χτύπησαν τυφλό γιατί πέρασαν το μπαστούνι του για ξίφος σαμουράι!

Συγγνώμη ζήτησε η βρετανική αστυνομία 

Ο 61χρονος Colin Farmer έχει χάσει την όραση του. Αυτό, όμως, δεν τον πτοεί. Έτσι, βγήκε να πάει στην pub να συναντήσει τους φίλους του για μια μπύρα. Αυτό που ακολούθησε δεν μπορούσε να το φανταστεί ποτέ.

Ομάδα αστυνομικών τον πλησίασαν και τον ακινητοποίησε με όπλο τύπου τέιζερ, που προκαλεί ηλεκτροσόκ έντασης 50.000 βολτ.

Η αιτία; Πέρασαν το λευκό μπαστούνι του για ξίφος σαμουράι!

Η αστυνομική διεύθυνση προσπάθησε να αιτιολογήσει το περιστατικό λέγοντας πως είχε λάβει καταγγελίες για κάποιον που κυκλοφορούσε στο δρόμο με ένα ξίφος σαμουράι και από παρανόηση θεώρησαν πως ήταν ο Farmer! Ενώ, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, οι αστυνομικοί του φώναξαν να σταματήσει αλλά εκείνος δεν το έκανε.

«Δεν ήξερα βεβαίως ότι επρόκειτο για αστυνομικούς, δεν κατάλαβα βέβαια ότι φώναζαν σε μένα. Νόμιζα ότι μου επιτέθηκαν χούλιγκαν”», λέει ο 61χρονος στην εφημερίδα Lancashire Evening Post σοκαρισμένος ακόμη από αυτό που του συνέβη.

Το ανεξάρτητο ελεγκτικό σώμα της βρετανικής αστυνομίας διεξάγει έρευνα για το περιστατικό.

Πηγή: Newsbeast.gr 18-10-2012

Επιδόματα για άτομα με προβλήματα όρασης

244,00 € μηνιαίως

I) Εργαζόμενοι
• Εργαζόμενοι πτυχιούχοι
• Εργαζόμενοι φοιτητές
II) Συνταξιούχοι

500,00 € μηνιαίως

• Άνεργοι ανασφάλιστοι
• Άνεργοι έμμεσα ασφαλισμένοι
• Μη εργαζόμενοι φοιτητές

• Παιδιά που φοιτούν σε δημόσιο σχολείο
• Επιστήμονες που εργάζονται σύμφωνα με το πτυχίο

• Επίδομα καυσίμων: 160,00 € μηνιαίως

Πηγή: http://www.noesi.gr/node/1378

Έκκληση τυφλών στον Αντώνη Σαμαρά

Επιστολή προς τον πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά, έστειλε η Ένωση Τυφλών Βορείου Ελλάδος "Ο Λουδοβίκος Μπράιγ", την οποία κοινοποιούν στον υπουργό Υγείας και κοινωνικής αλληλεγγύης, Ανδρέα Λυκουρέντζο, αλλά και στους βουλευτές που έχουν εκλεγεί στη Θεσσαλονίκη.

Όπως αναφέρεται στην επιστολή με τον Νόμο 3918/11 "Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις", το ιστορικό ίδρυμα της Σχολής Τυφλών Θεσσαλονίκης "Ο Ήλιος" συγχωνεύτηκε με το αντίστοιχο Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών που λειτουργεί στην Καλλιθέα Αττικής και όπως χαρακτηριστικά επισημαίνουν:

"Η συγχώνευση αυτή, αντί να επιλύει τα όποια προβλήματα υπήρχαν στο παρελθόν, μάλλον τα αυξάνει -χωρίς ασφαλώς αυτά να οφείλονται στην ενοποίηση των δύο φορέων αυτή καθαυτή αλλά περισσότερο στην ελλιπή διοίκηση".

Το πρόβλημα λοιπόν εντοπίζεται στο γεγονός ότι "η διεύθυνση ΚΕΑΤ Καλλιθέας, δέχεται αποκλειστικά άτομα με προβλήματα όρασης εώς 18 ετών. Αυτός είναι και ο λόγος που τα ενήλικα άτομα με προβλήματα όρασης απευθύνονταν μέχρι τώρα στη Σχολή Τυφλών Θεσσαλονίκης για την εκπαίδευσή τους. Δυστυχώς όμως "η τύφλωση και όλα τα προβλήματα όρασης δεν έχουν ηλικιακούς περιορισμούς".

"Η διοίκηση της Σχολής σήμερα, χωρίς ίχνος εκπαιδευτικής προσέγγισης καλεί τους τροφίμους (άνω των 18 ετών) για να τους ενημερώσει ότι από την έναρξη του νέου σχολικού έτους, τον Σεπτέμβρη του 2012, δεν θα είναι δυνατή η διαμονή τους στο οικοτροφείο της Σχολής, καλώντας τους παράλληλα να φιλοξενηθούν άλλοι σε προνοιακές δομές για άτομα με βαριές αναπηρίες και άλλοι σε διαμερίσματα διάσπαρτα στη Θεσσαλονίκη." Σημειώνεται ως προς αυτό, πως "αν κάποιος ήταν σε θέση να ζήσει αυτόνομος νοικιάζοντας ένα διαμέρισμα, μάλλον θα το έκανε εξαρχής.

Αναφέρεται επίσης ότι μέχρι πρότινος, με αφορμή σχετική επερώτηση βουλευτή στο ελληνικό Κοινοβούλιο, ο πρώην υφυπουργός, κ. Μπόλαρης, διαβεβαίωνε ότι "δεν πρόκειται να εξαιρεθούν από τη φιλοξενία στο οικοτροφείο του Ιδρύματος, άτομα και άνω των 18 ετών, τα οποία συμμετέχουν στην εκπαιδευτική διαδικασία".

Μέσω της επιστολής λοιπόν, κάνουν έκκληση στον πρωθυπουργό να "επιβάλλεται να περιλαμβάνεται εκτός από την εκπαίδευση και η φιλοξενία όλων των ατόμων με προβλήματα όρασης ανεξαρτήτως ηλικίας, στους χώρους του Ιδρύματος".

πηγή: tvkosmos.gr/www.epikaira.gr

Ζωγραφίζουν με τα μάτια της ψυχής

Του Δημήτρη Ν. Μανιάτη

Τυφλά παιδιά από όλον τον κόσμο βραβεύονται για έργα τους που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από εκείνα των παιδιών που βλέπουν, στο πλαίσιο της 8ης Διεθνούς Εκθεσης Ζωγραφικής στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών

Πώς ζωγραφίζει ένα τυφλό παιδί; Για την απάντηση ας στραφούμε στο μακρινό 1981 και σε μια από τις πρώτες προσπάθειες σε συλλογικό επίπεδο στην χώρα μας, στο Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών. 

 

Το σύστημα Braille ήταν και είναι το δικό τους μυστικό, το γνωστό σύστημα γραφής των τυφλών, μέθοδος γραφής και ανάγνωσης διά της αφής με σπουδαία αποτελέσματα. 

 

«Πήραμε δακτυλομπογιές, χονδρούς μαρκαδόρους, φαρδιά πινέλα, ξύλινα τελάρα για την τοποθέτηση του ειδικού, αντιληπτού με την αφή, χαρτιού ζωγραφικής. Για την αισθητοποίηση των εννοιών χρησιμοποίησαν τα διάφορα σχήματα υλικού, τα παιδιά άρχισαν να ψηλαφούν και να αναγνωρίζουν τα αντικείμενα και στη συνέχεια αναγνώρισαν τα χρώματα μέσα από τη γεύση και την όσφρηση (για παράδειγμα το κόκκινο χρώμα είναι όπως η ντομάτα). Τα χρώματα που χρησιμοποίησαν ήταν δακτυλομπογιές μέσα σε κουτιά που από έξω ήταν γραμμένα τα ονόματα των χρωμάτων με γραφή Braille ώστε να τα διαβάζουν και να τα χρησιμοποιούν. Η πρώτη ομάδα είχε δεκαπέντε παιδιά, τα εννιά κατάφεραν να ζωγραφίσουν» θυμάται η παιδαγωγός, συγγραφέας και πρόεδρος της Διεθνούς Παιδικής Εκθεσης Ζωγραφικής στην Ελλάδα Αννα Λαουτάρη-Γκριτζάλα που τότε ανέλαβε πρωτοβουλίες για τη ζωγραφική διά χειρός τυφλών παιδιών. 

 

Δεν είναι όμως μόνο τεχνικό το μυστικό για τις συγκινητικές προσπάθειες των τυφλών παιδιών. «Ζωγραφίζουν με τα μάτια της ψυχής» απαντάει με συγκίνηση η κ. Λαουτάρη. Η παθιασμένη συγγραφέας και με πλούσιο παιδαγωγικό έργο ετοίμασε με κάθε λεπτομέρεια τη Διεθνή Εκθεση Ζωγραφικής τυφλών παιδιών που άρχισε χθες στο Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών. Και από εκείνες τις πρώτες προσπάθειες κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. 

 

Η έρευνα και η μελέτη της παθιασμένης συγγραφέως για τη ζωγραφική των τυφλών παιδιών αρχίζει από το 1981. Το πρώτο της ερέθισμα βέβαια το είχε πριν από μερικά χρόνια - από ένα δημοσίευμα στους «Τάιμς» για μια έκθεση ζωγραφικής πέντε κοριτσιών τελείως τυφλών καθώς και άλλων με μερική όραση. «Τότε πρωτοσυγκινήθηκα από τις προσπάθειες των παιδιών και άρχισα τη δική μου έρευνα και στην Ελλάδα. Τότε βέβαια επικρατούσε σκοτάδι σε αυτόν τον τομέα, ζωγραφική για τυφλά παιδιά δηλαδή. Βομβαρδίσαμε με επιστολές τις ξένες πρεσβείες, οργανώσαμε κάποια πρώτα μαθήματα και κάπως έτσι έγινε η αρχή» θυμάται η Αννα Λαουτάρη-Γκριτζάλα. 

 

Κάπως έτσι ο επόμενος κρίκος στην αλυσίδα της δικής της επιμονής και θέλησης είναι η πρώτη Διεθνής Παιδική Εκθεση Ζωγραφικής Τυφλών Παιδιών, το 1985, με συμπαραστάτη όπως η ίδια τονίζει και τότε και τα επόμενα χρόνια το ΚΕΑΤ (Κέντρο Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών).

Επίσης, το βιβλίο - λεύκωμά της «Τα τυφλά παιδιά ζωγραφίζουν» είναι μια σύνοψη των 27 χρόνων προσπαθειών και αγώνων για τα τυφλά παιδιά και συμπεριλαμβάνει έργα επίδοξων μικρών ζωγράφων. «Ενας επώδυνος αγώνας ήταν να συναρμολογήσω την ύλη. Είχαμε ένα βουνό - κυριολεκτικά - από σχέδια, κάναμε μια επιλογή από όλον τον κόσμο. Το αποτέλεσμα ήταν συγκινητικό» προσθέτει η συγγραφέας του. Μια λεπτομέρεια που εντυπωσιάζει είναι πως το βιβλίο έφτασε σε όλον τον κόσμο, μέχρι και στον Σύλλογο των τυφλών της φυλής των Παπούα! 

 

Η ζωγραφική τέχνη δεν είναι χάρισμα μόνο των παιδιών που βλέπουν αλλά και των παιδιών με προβλήματα όρασης. Η άγνωστη ζωγραφική - όπως επισημαίνει η κ. Γκριτζάλα - και το άγνωστο χρώμα για τα τυφλά παιδιά είναι στην αρχή ένα παιχνίδι. Ζωγραφίζει παίζοντας και σιγά σιγά αυτό γίνεται γέφυρα για να περάσει στην απέναντι όχθη και να συναντήσει τη ζωγραφική των παιδιών που βλέπουν. Με ισότιμα αποτελέσματα θα προσθέταμε. Και με μπόλικο φως.

 

 

Πηγή: Τα ΝΕΑ online ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Πέμπτη 07 Ιουνίου 2012